Flashback Friday #7 | Shoppen, “Heroes” & studeren

HOERA! Het is weer vrijdag! Met het weekend voor de deur, breng ik jullie graag een nieuwe Flashback Friday. Met deze rubriek geef ik jullie iedere vrijdag een kijkje in mijn doen en laten van de voorbije week, om jullie zo een beter beeld te geven van de impact van CVS en fibromyalgie op mijn dagelijks leven.


Vrijdag

Voor het eerst sinds een lange tijd ben ik met mijn mama gaan shoppen. We waren al in geen eeuwigheid meer in het shoppingcenter geweest en konden wel wat quality-time gebruiken.

Printbroek Vero ModaOmdat ik wel wat nieuwe kleren kon gebruiken, ben ik thuisgekomen met enkele zakken vol kleren: een printbroek van Vero Moda (best wel gewaagd voor mijn doen, zo’n drukke print), een geweldig mooie jeansbroek uit de Only die echt onwijs goed zit, enkele basic t-shirts van bij H&M (o.a. dit exemplaar), een nieuwe joggingbroek (ook van H&M) en een paar schoenen van Tamaris. Daarnaast heb ik alvast een jurkje een paar oorbellen uitgekozen voor mijn verjaardag, maar deze dingen worden dus mooi ingepakt tot 12 juni.

Tartelette Aardbei HemaNadien zijn we samen nog iets gaan eten in de Hema-koffieshop. Wisten jullie al dat ze hier -naast de allerlekkerste muffins die ik al ooit heb gegeten- super lekkere aardbeientaartjes hebben? Nu het aardbeienseizoen weer gestart is, staan deze taartjes weer op het menu. Daar hebben mijn mama en ik werkelijk een heel jaar op gewacht. Er was dan ook geen tijd voor een foto, dus heb ik die van op de Hema-site maar gebruikt. Spring zeker zelf eens binnen om ze te proeven. Een werkelijke aanrader!

In de namiddag was het opnieuw tijd voor mijn wekelijkse kuur gammaglobulines. Ook deze keer ging het prikken best goed, maar mijn huid begon opnieuw op te zwellen, rood te kleuren en gevoelig (met momenten zelfs pijnlijk) te worden. Niet oké! Dit is al de derde week op rij dat ik zo hard reageer op de gammas. Volgende keer moet ik in mijn been prikken, in plaats van in mijn buik. Bij sommige mensen geeft dit blijkbaar minder bijwerkingen. Ik ben benieuwd…

Zaterdag

Omdat het gisteren zo’n drukke dag was, had ik vandaag heel wat studiewerk in te halen. Ik heb geprobeerd om zo hard mogelijk te werken, maar met het opnieuw kleuren van mijn haar (het was al bijna 10 weken geleden!) en Hendrik die langskwam, heb ik mijn planning voor vandaag niet helemaal kunnen afwerken.

PhotoGrid_1432513555291

Ik was enorm verbaasd toen Hendrik voorstelde om naar het shoppingcenter te gaan. Ik had voorgesteld om een korte wandeling te maken, zodat we nog wat frisse lucht zouden binnenkrijgen. (Niet zo vanzelfsprekend als je denkt hoor, tijdens de blok!) Maar nee, op naar het shoppingcenter dus. Al snel kwam de aap uit de mouw: hij wilde eens kijken voor een leren vestje en ik moest hem daarbij helpen. Met alle plezier natuurlijk! Hendrik is meestal heel kieskeurig, maar bij het eerste leren vestje dat ik hem toonde, was het meteen raak. Hij heeft nog een tweetal andere modellen gepast, om het verschil te zien. Maar hij is uiteindelijk gebleven bij zijn (lees: mijn) eerste keuze. Het staat hem echt geweldig!

Die avond was het de finale van het Eurovisiesongfestival. Zowat heel mijn twitterfeed stond vol met de hasthags #Eurovision #EurovisionSongContest #swe #bel en ga zo maar verder. Ook Hendrik en ik zaten voor het scherm, al was het maar om eindelijk eens dat liedje van België te horen. (Om de ene of andere reden hadden we dit beiden nog niet gehoord. Na al die lovende commentaren op het internet en in het nieuws, waren we natuurlijk heel benieuwd.) Voor iedereen die de laatste weken -net als wij- onder een steen geleefd heeft: hieronder vinden jullie de Belgische Loïc met “Rhythm Inside”.

Ondanks dat we getipt werden als één van de topfavorieten en Loïc al heel snel in verschillende landen hoog scoorde in de hitlijsten, zijn we niet gewonnen. Die eer ging naar Mans Zelmerlöw uit Zweden met zijn liedje “Heroes”. Natuurlijk had ik België nog net iets liever zien winnen (al is een vierde plaats allesbehalve slecht!), ik vind dat Zweden terecht gewonnen heeft. Hun liedje was catchy, het blijft hangen en die Mans ziet er best wel goed uit. Zijn podiumact was ook gewoon geweldig! Mocht je het nog niet gezien hebben, oordeel zelf.

Zondag

Voor ik het wist, was het alweer zondag. Met dank aan het Eurovisiesongfestival was het een kort nachtje. (Alhoewel. Kort is misschien een beetje veel gezegd, aangezien ik heb kunnen uitslapen tot half twaalf.) Ik voel dat toch enorm. De voorbije twee dagen eisen ook opnieuw hun tol. De pijn is echt overal, maar het meeste last heb ik in mijn benen en onderrug. En ik ben zo moe.

De bedoeling was om vandaag extra hard te studeren. Ik zou stilaan proberen bij te benen met mijn planning door iedere dag iets meer te doen dan gepland. Maar van zodra ik buiten zat, klaar om te studeren, ben ik in slaap gevallen. De vermoeidheid werd me echt te veel, mijn ogen vielen zomaar dicht.

Die avond was ik echt kapot. Ik had het opnieuw erg moeilijk met het feit dat twee leuke dagen zo afgestraft werden. Mentaal voel ik me geweldig, alsof ik de hele wereld aankan. Maar mijn lichaam wil gewoon niet mee. Iedere beweging, hoe simpel ook, vraagt energie. Ik voel de energie bijna letterlijk uit mijn lijf stromen, tegen de avond ben ik dan ook helemaal op.

Maandag

Ook vandaag was het een zware dag. Ik wilde zo veel doen: studeren, mijn kamer poetsen, nieuwe lakens opleggen, een beetje vooruit bloggen, … Maar bijna niets lukte. Ik begin te beseffen dat het mij allemaal te veel wordt. Ik leg mezelf te veel druk op en dat is allesbehalve goed. Dus ik moet het anders gaan aanpakken. Maar hoe?

Ondertussen kijk ik nog steeds naar Game of Thrones. Op één aflevering na heb ik heel seizoen 3 gezien. Maar ik ben helemaal in shock na episode 9… What the f*ck?!

Dinsdag

Ik was nog steeds niet helemaal bekomen van de GoT-aflevering van gisteren. Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens het studeren, maar ook ’s nachts verliet GoT geen moment mijn dromen.

Tweet GoT

Tegen de late namiddag was mij vriend onderweg om mij te verrassen. Hij had eerst een smsje naar mijn vader gestuurd om te vragen of het oké was dat hij zou komen, maar mijn papa had het eigenlijk al verklapt. Op dat moment bleek Hendrik al vertrokken te zijn, omdat mijn papa nog niet geantwoord had en hij de grootste file toch wilde voor zijn. Ik sprong een gat in de lucht toen hij me belde.

Ik moest jammer genoeg nog wel even langs de huisarts voor enkele voorschriften. We hebben ontzettend lang moeten wachten vooraleer het aan mij was. Het was niet zo heel erg druk in de wachtzaal, maar iedereen bleef zo lang binnen. Gelukkig lagen er genoeg boekjes om Hendrik aan mij te entertainen.

Het was echt enorm fijn dat Hendrik was langsgekomen. We hebben de hele tijd gepraat en gelachen. Mijn wangen doen zelfs pijn van het lachen! Met Hendrik de buurt, verveel ik me werkelijk geen seconde.

Woensdag

Geef_jouw_meningGisteren kwam er een vragenlijst online, waarin ik pols naar jouw mening over Foureleven. De bedoeling daarvan is om meer te weten te komen over welke categorieën jullie het interessants vinden om te lezen, waarover jullie meer of net minder willen lezen, … Deze korte ‘enquête’ kan je volledig anoniem invullen. Heb jij ‘m al ingevuld?

Vanaf vandaag wil ik trouwens proberen om iedere dag een kleine wandeling te maken. Ik kom amper buiten en heb gewoon niets van beweging, daar moet ik verandering in brengen. Dus vandaag ben ik mee naar de bakker en de winkel geweest. Het deed deugd om weer buiten te komen!

Donderdag

Vandaag was echt een rotdag. Ik heb een heel onrustige nacht achter de rug, dankzij nachtmerries. Het opstaan was dus een echte hel. Daarbij had zat mijn hele nek al vast, nog voor ik uit mijn bed was.

Ik heb geprobeerd om te studeren, maar ik ben zo moe dat het gewoon niet meer lukt. Mij concentreren verloopt heel moeizaam, de leerstof blijft niet hangen, … Ik heb gewoon het gevoel dat ik mijn tijd aan het verdoen ben. Maar aan de andere kant zou ik niets liever hebben dan slagen voor mijn drie vakken van dit semester, zodat ik tenminste een rustige vakantie -zonder stressmomenten- tegemoet kan gaan.

Vandaag heb ik gewoon de moed niet om meer te schrijven. Ik sta volledig op instorten en krijg mijn gedachten niet goed onder woorden gebracht. Hopelijk gaat het morgen of dit weekend weer beter, want er is nog zoveel dat ik jullie wil vertellen. Maar ik krijg het gewoon niet op papier gezet.

En hoe was jouw week?

One thought on “Flashback Friday #7 | Shoppen, “Heroes” & studeren

  1. Wat leuk dat je was gaan shoppen en een paar fijne aankopen hebt gedaan :)
    En ik hoop dat het prikken in je been wat minder bijwerkingen gaat geven…

    Haha, ik denk dat ik weet over welke afl van GoT je het hebt. Een paar vriendinnen van me wilden daarna niet meer verder kijken! Maar het blijft een steengoede serie!

    Heel veel sterkte! Hopelijk voel je je snel beter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *