Flashback Friday #1 | Veel cortisone, mijn eerste giveaway & naar zee

Vanaf vandaag krijgt Foureleven er een nieuwe, terugkerende categorie bij: Flashback Friday. De bedoeling is om iedere vrijdag in een korte “flashback” terug te blikken naar de voorbije week. Met deze blog wil ik jullie namelijk een beter beeld geven van de impact van CVS en fibromyalgie op mijn leven. Door jullie op regelmatige momenten een kijkje te gunnen in mijn doen en laten, hoop ik een duidelijk en realistisch beeld te geven van hoe mijn leven met deze ziektes er uit ziet.

Vandaag is het dus Flashback Friday #1. Best zielig, dat 1’tje. Maar ik moet ergens beginnen, nietwaar? ;-)


Het gaat de laatste paar weken helemaal niet goed. Elke twee uur neem ik een pijnstiller, maar de pijn lijkt niet te minderen. ’s Avonds lig ik regelmatig te huilen, ik weet gewoon niet waar kruipen van de pijn. De huisarts heeft ondertussen de cortisone (die ik inmiddels van 32 mg naar 16 mg per dag had afgebouwd) opnieuw verhoogd, om de pijn in mijn rug toch een beetje onder controle te houden tot de Ledertrexate-spuiten beginnen te werken. Woensdag heb ik de tweede spuit gehad, maar het duurt twee tot drie weken vooraleer deze spuiten beginnen te werken. Dus het is nog even geduld hebben…

Vrijdag

Greys-anatomy-gif-thats-crapDoor de cortisone opnieuw te verhogen, lijken de gewone pijnstillers opnieuw hun werk te doen. Ik tel nog steeds af tot de twee uur om zijn, maar de pijn lijkt wel even te minderen wanneer ik iets genomen heb. Een wereld van verschil! Maar wat doe ik nu eigenlijk de hele dag? Niets eigenlijk. Van zodra ik wakker ben tot ik ga slapen, lig in het bed van mijn ouders op een elektrisch dekentje, met mijn benen omhoog (zodat het vocht in mijn benen en knieën kan afvloeien). Ik probeer een beetje te bloggen of wat te werken aan mijn portfolio voor school, maar na een halfuur rechtop zitten, is de pijn in mijn rug niet meer te harden en moet ik mij weer helemaal plat leggen. Dan probeer ik meestal om wat te slapen, of ik kijk tv. Gelukkig staan er nog heel wat herhalingen van Grey’s Anatomy en andere leuke series op de digibox, anders zou ik echt gek worden.

Zaterdag

CupcakesVandaag was een ontzettend vermoeiende, maar leuke dag. Al heel de week heb ik mijn vriend op een afstandje gehouden omdat ik me fysiek niet sterk genoeg voelde om hem te zien. Maar vandaag kon ik hem niet langer missen, dus is hij speciaal naar mij thuis gekomen om voor mij te zorgen. Wat lief! We hebben samen naar “The Illusionist” gekeken, een geweldige film. Mijn mama had cake gebakken, mijn zus cupcakes. Een topdagje voor een zoetekauw als ik dus!

Zaterdag was ook de dag waarop ik mijn eerste giveaway mocht lanceren. Zo spannend! Je kan nog steeds deelnemen tot eind volgende week. Voor meer informatie over hoe je kan deelnemen, klik hier. [DEZE WINACTIE IS ONDERTUSSEN GESLOTEN!]

Giveaway-Foureleven-en-Baru

Zondag

Opnieuw een dagje rust in het bed van mijn ouders. Omdat mijn vriend er gisteren was, heb ik me blijkbaar toch beter voorgedaan dan dat ik me voelde en daardoor heb ik me toch wat geforceerd. Dat mag ik vandaag dus bekopen. Gelukkig heb ik een ontzettend lieve mama die mijn rug en benen regelmatig komt masseren, om mijn spieren wat te helpen ontspannen. (LANG LEVE NIVEA!) Soms doet dit enorm veel deugd en is de pijn even weg, maar er zijn evengoed momenten waarop het aanraken van mijn rug alleen al zoveel pijn doet…

Ik ben ook helemaal gepakt en gezakt voor een weekje aan zee. Om toch even een andere omgeving te hebben en een vakantiegevoel te creëren, gaan we met het hele gezin vijf daagjes naar Oostende. Ik kijk enorm op tegen de autorit van anderhalf uur, maar met een beetje geluk kan ik in de auto slapen, dan voel ik de pijn niet. Ik kijk er eigenlijk ook wel naar uit om naar zee te gaan. Ik hou enorm van de zoute geur en het bruisende geluid van de golven. Pure ontspanning!

Maandag

Het is zover, ik ben aan de zee geraakt! De rit duurde enorm lang en was heel vermoeiend, maar ik heb een uurtje geslapen, dus het viel al bij al nog mee. Van zodra we ons appartementje binnen waren, heb ik mij dan ook neergezet met mijn benen omhoog. Mijn nonkel was hier nog met zijn twee kinderen, dus we hebben er nog een leuk familiedagje van gemaakt. (Lees: ik bleef op het appartement rusten, terwijl de rest samen ging wandelen en voetballen op het strand.) ’s Avonds hebben we nog met z’n allen spaghetti gegeten aan een veel te kleine tafel. Maar het was ontzettend fijn om hen weer te zien. Door onze drukke agenda’s lukt het vaak niet om nog eens echt tijd te maken voor elkaar, dus zo’n familiemomenten worden echt gekoesterd.

Helaas bleek het toilet verstopt te zijn. Vreselijk! Tegen dat we bij de juiste mensen terecht gekomen waren, was het al negen uur ’s avonds. Op dat uur konden ze niets meer voor ons doen, dus het was wachten tot de volgende middag. Gelukkig heeft het appartementje ook een toilet in de kelder, maar aangenaam kon je dat toch niet noemen hoor.. Telkens vier verdiepen naar beneden moeten met de lift om even in een donkere gang naar het toilet te gaan, hopend dat je niemand tegenkomt.

Im_ready_gifDoordat mijn nonkel nog tot ’s avonds laat is gebleven, heb ik me opnieuw veel te lang goed gehouden. Ik durfde niet zomaar de hele zetel in te palmen en de bedden waren nog niet opgedekt, dus ik kon nergens echt comfortabel liggen. Het blijft ook enorm moeilijk om aan de buitenwereld te laten zien dat het niet gaat… Ik kan mij niet zomaar op de zetel neerleggen als er “buitenstaanders” bij zijn. Tegen de avond was ik dus volledig gebroken en op van de pijn. Ik heb mijn eerste aflevering van Game of Thrones gezien (ik weet het, het is een schande dat ik hier niet eerder mee begonnen ben) en ben daarna gaan slapen.

Dinsdag

De weerbots van gisteren viel eigenlijk heel goed mee. Ik had niet meer pijn als anders, gelukkig maar! Vandaag heb ik geprobeerd om wat voor school te werken. Mijn portfolio schiet best wel op. Al blijft het een enorm moeilijke opdracht. We moeten namelijk de persoonlijke en professionele ontwikkeling weergeven die we dit academiejaar doorgemaakt hebben. “Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik?” Allemaal vragen die we moeten beantwoorden, door middel van inzichten en bewijzen.

Verder heb ik nog twee afleveringen van GoT gezien en wat geslapen. Door de zeelucht voel ik me nog vermoeider als anders. Dit heb ik altijd wanneer ik aan zee ben, maar de pijn op zich vreet ook al zoveel energie, dat ik me nu helemaal leeg en lusteloos voel.

Woensdag

Vandaag heb ik mijn derde spuit gehad, wat betekent dat ik nu twee weken bezig ben met de kuur. En wat geeft dat een verschil! Ik ben opgestaan en had helemaal geen last meer van pijn in mijn rug. Zalig! Omdat het zo’n goed weer was en ik toch aan zee zat, heb ik mij op het strand in het zonnetje gezet. Het deed enorm veel deugd om nog eens buiten te komen! Mijn vriend is ook afgekomen, net zoals de vriendin van mijn broer, dus we hebben er met z’n allen een fijne dag van gemaakt.

panorama-strand-oostende

Er kwam ook een nieuwe blogpost online. Ik had ‘m stiekem al een weekje of twee klaarstaan, maar omdat ik wist dat ik deze Paasvakantie een week zonder deftig internet en met niet al te veel tijd zou zitten, heb ik mijn review over “The Theory of Everything” bewaard voor nu. Wil jij weten wat ik ervan vond? Ga dan zeker een keertje hier kijken!

We konden het bijna niet geloven, maar tegen de avond had ik nog steeds geen rugpijn. Helaas had ik wel enorm veel last van vocht in mijn benen en knieën. Vooral in mijn ene knie voelde ik een constante stekende pijn waar niets tegen leek te helpen. Zelfs een massage kon de pijn niet wegnemen. Maar ik heb mijn avond er niet door laten vergallen! Het was een geweldige dag vandaag, die pijn in mijn knie neem ik er dan maar gewoon bij.

Donderdag

Het goede nieuws is dat ik opnieuw ben opgestaan zonder rugpijn. Het slechte nieuws is dat het niet lang geduurd heeft vooraleer de pijn terug was. Het begon eerst met gewone spierpijnen onderaan mijn rug, vermoedelijk van rugspieren die ik de laatste weken ontzien heb, door de pijn in mijn bovenrug. Maar al snel stak ook de welbekend pijn van weleer de kop op.

In de voormiddag heb ik nog even in een ligstoel op het balkonnetje in de zon gelegen en gewerkt aan mijn portfolio. Maar de rest van de dag was mijn elektrisch dekentje weer mijn beste vriend en heb ik opnieuw drie afleveringen van Game of Thrones verslonden. (Wat een verslavende serie!) Hopelijk is morgen weer een betere dag, al mag ik na gisteren eigenlijk niet klagen!

En hoe zag jullie week eruit?


Zo, dit was mijn eerste Flashback Friday? Wat denken jullie van dit nieuwe concept? Ik lees zulke weekoverzichtjes zelf ook graag op andere blogs, dus ik dacht: laten we het er ook eens op wagen! Tips meningen, reacties, … zijn allemaal welkom in de comments hieronder, op de sociale media of in mijn mailbox (charlotte@foureleven.be).

2 thoughts on “Flashback Friday #1 | Veel cortisone, mijn eerste giveaway & naar zee

  1. Leuke nieuwe rubriek! Ik vind het wel enorm knap hoe je omgaat met je pijn en gelukkig heb je je blog als uitlaatklep. Ik moet misschien ook maar eens beginnen met Game of Thrones

    1. Zeker doen! Al raad ik je wel aan om dan toch nog even te wachten tot de grote vakantie. De examens komen stilaan dichterbij en ik weet niet hoe gedisciplineerd jij bent, maar GoT is écht wel een bangelijke serie. Dus het is heel moeilijk om daar aan te weerstaan. ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *